Kategoria: Kultura i instytucje

BIBLIOTEKA

Biblioteka znajduje się w lokalu dwupokojowym, a więc można uznać, że jest również czytelnia. Nie ma natomiast klubu ani domu kultury, ani GOK, ani punktu naprawy sprzętu RTV. A zatem wyposażenie wsi nie jest zgodne z modelem normatywnym. W tym

ISTOTNE ZNACZENIE

Na przykład wówczas, jeśli wsie, w których powinny się znaleźć takie same instytucje (np. kina lub domy kultury), są położone na tyle blisko, że może je obsługiwać jedna instytucja. W tej chwili trudno powiedzieć, jak często będziemy spotykać tego rodzaju

GRUPA WSKAŹNIKÓW

Jedna grupa wskaźników oparta jest na porównaniu liczby placówek z liczbą gmin, liczbą mieszkańców i powierzchnią, druga — liczby placówek istniejących z liczbą instytucji potrzebnych zgodnie z przyjętym normatywem. W tablicy pokazuję także relację między liczbą instytucji potrzebnych (zgodnie z

UZYSKANE WSKAŹNIKI

Wskaźniki uzyskane z porównania instytucji potrzebnych z istniejącymi nie zmieniają podziału dychotomicznego. Okazuje się jednak, że poziom zaspokojenia potrzeb w województwach bielskim i rzeszowskim jest zna­cznie niższy niż w suwalskim i szczecińskim. Porównanie liczby placówek istniejących z liczbą mieszkańców informuje

W OBU TYPACH

W obu typach wskaźników odmiennie definiuje się pojęcie nierównomierności. Wskaźniki tradycyjne prowadzą do nierównomiernego wyposażenia podobnych miejscowości, a wskaźniki normatywne — do nie­równomiernego wyposażenia różnych regionów kraju.Powstaje więc pytanie, w jaki sposób określić wyższość któregoś z tych wskaźników? Punktem wyjścia

PUNKT ODNIESIENIA

Jeśli tak, to punktem odniesienia dla oceny poziomu wyposażenia wo­jewództwa czy gminy w infrastrukturę kulturalną nie może być powierz­chnia ani ludność, lecz liczby miejscowości o założonych z góry parametrach. Ponieważ zaś miejscowości takie rozkładają się nierównomiernie na całym terytorium kraju,

W RAMACH NIEZALEŻNYCH STRUKTUR

W ramach niezależnych od siebie struktur organi­zacyjnych rozprowadzamy książki, prasę, upowszechniamy film, udostę­pniamy bezpłatnie książki oraz organizujemy działalność społeczno-kul­turalną. Nie ulega wątpliwości, że w dużych ośrodkach miejskich instytucje monofunkcyjne są niezbędne. To, co dalej powiem, w żadnym stopniu nie podważa

FUNKCJONOWANIE PLACÓWEK

Placówki te funkcjonują w ramach trzech niezależnych struktur organizacyjnych. Punkty biblioteczne są częścią sieci bibliotek pu­blicznych, a kluby są własnością „Ruchu” bądź poszczególnych gminnych spółdzielni. Decyzje o powołaniu każdej z tych placówek podejmowane są na różnych szczeblach i tylko przypadkowy

ANALOGICZNE USTALENIA

Z analizy modelu wynika wreszcie, że zdecydowana większość uwzglę­dnionych instytucji powinna się znaleźć we wszystkich miastach. Miasta najmniejsze są bowiem z reguły siedzibami gmin, a liczą nie mniej niż 1000 mieszkańców; istnieją więc warunki do tego, by lokalizować w nich

Z DOTYCHCZASOWYCH ROZWAŻAŃ

Z dotychczasowych rozważań wynika wreszcie, że drugi element modelu normatywnego — parametry instytucji, które powinny się znaleźć w poszcze­gólnych miejscowościach, jest niezbędny przede wszystkim wówczas, gdy rozważamy sieć instytucji kulturalnych w miastach. W odniesieniu do wsi można przyjąć, że zdecydowana

POTWIERDZONE PRZYPUSZCZENIE

Szczegółowa analiza powierzchni takich instytucji i placówek zlokalizowanych w miejscowoś­ciach o różnej liczbie mieszkańców pozwoli zapewne określić wielkość tego parametru dla różnych miejscowości. Tutaj zauważmy tylko, że więcej niż 20% największych domów kultury mieści się w lokalach o powierzchni 400

PRZEDSTAWIONA PROPOZYCJA

Przedstawionej propozycji w żadnym przypadku nie należy traktować jako ostatecznej. Nie było moją intencją tworzenie narzędzia, które w spo­sób jednoznaczny rozstrzygałoby wątpliwości związane z lokalizacją klu­bów, bibliotek czy domów kultury. Chciałem przede wszystkim pokazać, że badanie wyposażenia miejscowości w infrastrukturę

ZMIANA PODEJŚCIA

Zarysowuje się więc szansa na stworzenie takiego zestawu instytucji i placówek, który z jednej strony będzie pokazywał rzeczywisty poziom wyposażenia, z drugiej zaś będzie mógł być podstawą do zaprojek­towania rozwiniętego modelu sieci instytucji i placówek upowszechniania kultury, a nie tylko

PARAMETRY INSTYTUCJI KULTURALNYCH

Zastosowanie takiego narzędzia prowadzi do tego, że w cen­trum uwagi znajdują się miejscowości, w których brakuje określonych instytucji i placówek. Można by powiedzieć, że ekonomię zasobów zastępuje ekonomia braków. Wydaje się, że ta zmiana ma istotne znaczenie nie tylko w