Kategoria: Polityka kulturalna

EKONOMIA POLITYCZNA

E. Rychlewski pisał w 1960 r„ że „ekonomia polityczna uznaje dziś powszechnie za główny czynnik wzrostu gospodarczego — poziom inwesty­cji. Polska polityka inwestycyjna ubiegłych lat opiera się właśnie na uznaniu cecydującej roli inwestycji dla rozwoju gospodarczego kraju […] rozpatrując sprawę

RADYKALNE ZMIANY

Dlatego tez obecnie […] chodzi nie tyle o radykalne zmiany w stopie inwes­tycji, ile o jej właściwe dostosowanie do istniejących i przewidywanych na przyszłość warunków ekonomicznych i społecznych. Zagadnienie to przedstawia się w ten sposób zarówno w bieżącej polityce gospodarczej,

RYSUJĄCA SIĘ SPRZECZNOŚĆ

Rysującą się tu sprzeczność usiłowano rozwiązać, przyj­mując, iż oszczędzanie na konsumpcji bieżącej umożliwia jej szybki’wzrost w przyszłosci. W ten sposób realizowany był jeden z postulatów wysuniętych przez ekonomistów krytykujących w końcu lat czterdziestych CUP.Poglądy te nie są sprzeczne z tym,

BEZ WĄTPLIWOŚCI

Lektura opracowań zawartych w Dziełach prowadzi do wniosku, iż M. Kalecki podzielał niewątpliwie pogląd, że inwestycje produkcyjne są jednym z czynników, za pomocą których można przyspieszać bądź hamo­wać tempo wzrostu dochodu narodowego. Uważał, że zwiększenie udziału tych inwestycji w dochodzie

WERYFIKACJA FORMUŁY

Charakterystyczną cechą prac tworzących ów nurt teoretyczny w ekonomii, o  którym wspominał J. Pajestka, jest to, że ich autorzy nie próbują weryfi­kować modelu Kaleckiego na gruncie dostępnych danych empirycznych.W efekcie nie znamy dziś odpowiedzi na elementarne pytania: czy model ten prawidłowo

PILNE I POTRZEBNE

Do najistotniejszych zaliczam to, że projektując przyszłe działania, opieramy się na mitologicznych wyobrażeniach o uzależnieniu dynamiki dochodu narodowego od wzrostu inwesty­cji, że ograniczenie nakładów inwestycyjnych, co jest jedynie słuszne, a zatem powinno być trwałe, przedstawiamy jako przejściowe i wymuszone przez

STRUKTURA DOCHODU

Rzecz jednak w tym, że strukturę dochodu można opisywać przy użyciu znacznie większej liczby wskaźników, oraz w tym, że nie są znane zależności, jakie tu występują. To, co w formule Kaleckiego jest twierdzeniem, musimy więc potraktować jako pytanie. A wielkość

TWIERDZENIA I ZAŁOŻENIA

To znaczy, że tylko te twierdzenia i założenią (wyprowadzone z założeń nie będących w sprzeczności z rzeczywis­tością), które opisują rzeczywisty świat w sposób mniej lub bardziej ścisły, mogą być uznane za możliwe do przyjęcia”. I dalej, „żadnego systemu pojęć nie

WYKORZYSTYWANE DANE

Uwzględniając fakt, że wpływ inwestycji produkcyjnych na dynamikę dochodu narodowego może ujawniać się z pewnym opóźnieniem, badano także zależności pomiędzy ich udziałem w dochodzie w roku n a dynamiką dochodu narodowego . Wykorzystywane tu dane nie odpowiadają w pełni kategoriom, które

PODZIELONE STANOWISKO

W tej sprawie można podzielić stanowisko M. Nasiłowskiego, który pisze: „Niewątpliwie proste formuły ekonomiczne nie oddają całej złożoności realnie występujących zjawisk gospodarczych. Niemniej jednak wydaje się, że stanowią one przydatne narzędzie badania wpływu zmian w obrębie danego czynnika na wielkość

PORÓWNANIE WYNIKÓW

Porównanie wyników uzyskanych dla lat 1950—1970 pokazuje, że zmiana cen nie wpływa w sposób istotny na interesujące nas zależności. W obu przypadkach współczynniki istotne na poziomie 0,05 otrzymano dla roku n oraz dla n+7. Dla wszystkich pozosta­łych lat współczynniki korelacji

DŁUGOŚĆ CYKLI INWESTYCYJNYCH

Z publikacji dotyczących długości cykli inwestycyjnych wynika, że w la­tach sześćdziesiątych cykl inwestycji przemysłowych wynosił 3—5 lat. Odnotowany w roku n+5 najniższy ujemny współczynnik korelacji linio­wej można więc tłumaczyć tym, iż w piątym roku od rozpoczęcia nakła­dów uzyskiwano prawdopodobnie znaczące

PODOBNE WNIOSKI

Do podobnych wniosków skłania porównanie wartości współczynników a. Współczynnik ten dla roku n (ceny 1977 r.) wynosi —0,438, a dla roku n+5 —0,046. A więc na każdą jednostkę stopy inwestycji w roku n+5 przypada znacznie mniej­szy spadek dochodu narodowego niż

WARTOŚĆ WSPÓŁCZYNNIKA

Wartość współczynnika dla roku n obniżyła się, bowiem w drugiej poło­wie lat siedemdziesiątych, w obliczu zbliżającego się kryzysu, w miarę jak słabła dynamika dochodu narodowego, obniżono stopę inwestycji produk­cyjnych, Obliczenia dla lat 1970—1980 pokazują wysoką korelację dodatnią pomiędzy stopą inwestycji