Kategoria: Kultura i instytucje

DOLNE I GÓRNE GRANICE

W 1983 r. najmniejszy teatr liczył 530 miejsc, a dolna granica mieści się na poziomie 283,9 tys. mieszkańców. Ze względu na minimalną liczbę przedsta­wień dolną granicę dla 1983 r. można szacować odpowiednio na poziomie 117,5    tys. (przy założeniu, że minimalna

POSŁUGUJĄC SIĘ RÓWNANIAMI

Powstaje w związku z tym pytanie, w jaki sposób ustalić, która z nich jest właściwa? Posługując się równaniami regresji określiłem liczbę miejsc, przedstawień oraz widzów przy każdej z dolnych granic. Z obliczeń tych wynika, że zmiana dolnej granicy w minimalnym

PRZESUNIĘCIE GRANIC

Jakie byłyby konsekwencje ustalenia dolnej granicy na każdym z tych po­ziomów? Jeśli założymy, że dolna granica dla teatrów operowych przebiega na poziomie 400 tys. mieszkańców, okaże się, że dwa z istniejących w 1983 r. teatrów operowych były zlokalizowane w zbyt

W ŚWIETLE ANALIZ

Jak w świetle tych analiz można oceniać sieć istniejących już teatrów operowych? W tablicy 17 podaję dane o liczbie miejsc istniejących w po­szczególnych miastach oraz potrzebnych według równania regresji. Z ta­blicy wynika, że różnice między liczbą miejsc potrzebnych a istniejących

ISTOTNA ROZBIEŻNOŚĆ

W dwóch miastach, w których niedostatek miejsc był największy, zanoto­wano ich wzrost (w Gdańsku — z 450 do 556, we Wrocławiu — z 765 do 885), natomiast nieznaczny ubytek wystąpił tam, gdzie nadwyżka była naj­większa ( w Bytomiu — z

OPERETKI

W 1978 r. teatry muzyczne działały w dziesięciu miastach, z których najmniej­sze liczyło 82,4 tys. mieszkańców, natomiast w 1983 r. — w dziewięciu. (W 1980 r. teatr muzyczny w Słupsku przekształcono w teatr dramatyczny). Z porównania danych statystycznych wynika, że

WSPÓŁCZYNNIK KORELACJI

W 1978 r. współczynnik korelacji liniowej dla liczby mieszkańców i liczby miejsc wynosił 0,742, a w 1983 r. —  0,595, zaś dla liczby przedstawień — 0,782 i 0,622. Najmocniej skorelowa­ne z liczbą mieszkańców były: liczba miejsc udostępnionych (0,889 i 0,806) oraz

W ODRÓŻNIENIU OD TEATRU

Zanim przystąpimy do konstruowania modelu normatywnego dla tych instytucji, trzeba zauważyć, że — w odróżnieniu od teatrów operowych—  interesujące nas zależności są nieco słabsze. Tylko niektóre z wykorzysty­wanych dalej współczynników są wyższe niż 0,9, a część z nich mieści się

TEATR MUZYCZNY

Przyjrzyjmy się teraz danym dotyczącym teatru muzycznego w Gdyni. W 1978 r. teatr ten dysponował salą o 428 miejscach. W 1983 r. korzystał z nowej sali — liczącej 721 miejsc, a ponadto dysponował salą kameralną. Powstaje pytanie: czy w Gdyni potrzebny

UDOSTĘPNIONE MIEJSCA

Wzrosła liczba miejsc udostępnionych na mieszkańca (z 0,394 do 0,510) oraz liczba widzów na mieszkańca (z 0,350 do 0,425). Wzrosła liczba widzów przypada­jących na jedno przedstawienie (z 381 do 600). Zmniejszyła się liczba widzów przypadających na jedno miejsce (ze 185 do

ZMIANA ROLI TEATRU

Można zatem domniemywać, że nowy teatr w większym stopniu służy wszystkim mieszkańcom Trójmiasta. Z przeprowadzonych szacunków wynika, że gdyby nie zmieniła się rola tego teatru w życiu całego Trójmiasta, to w 1983 r. zgromadziłby on ok.88,5   tys. widzów. W rzeczywistości było

EKONOMICZNA OCENA

Ponieważ wynagrodzenia aktorów skła­dają się z płac zasadniczych oraz wynagrodzeń za przedstawienie ponad normę, można twierdzić, że nie organizując owych 116 przedstawień (286—170 = 116), dyrekcja teatru zaoszczędziła na funduszu płac, ale aktorzy stracili możliwość uzyskania dodatkowych dochodów.Jak wynika z

RÓŻNICE W ANALIZACH

Powstaje w związku z tym pytanie: jak duże obiekty należałoby w nich wybudować? By oszacować te wielkości posłużmy się równaniami regresji opisującymi zależność pomiędzy liczbą mieszkańców miasta-siedziby (xQ) a liczbą miejsc udostępnionych (x5).Różnice między analizowanymi latami są niewielkie. Jak określić

PORÓWNANIE PRZYTOCZONYCH DANYCH

Warto więc rozważyć, czy w interesujących nas mias­tach można wybudować teatr najmniejszy z możliwych, tzn. na 425 miejsc, czyli takiej wielkości jak najmniejszy z istniejących teatrów.  Z porównania przytoczonych danych wynika, że w przypadku Katowic i Bydgoszczy liczba potrzebnych przedstawień