POSŁUGUJĄC SIĘ RÓWNANIAMI

Powstaje w związku z tym pytanie, w jaki sposób ustalić, która z nich jest właściwa? Posługując się równaniami regresji określiłem liczbę miejsc, przedstawień oraz widzów przy każdej z dolnych granic. Z obliczeń tych wynika, że zmiana dolnej granicy w minimalnym stopniu wpływa na liczbę przedstawień: przy 117,5 tys. mieszkańców trzeba zorganizować 140 przedstawień, a przy 386,7 — 165. Liczba po­trzebnych miejsc waha się od 331 do 653, a liczba spodziewanych widzów—   od 19,9 tys. do 76,7 tys.Najniższa z dolnych granic jest na pewno zbyt niska. Przy 117,5 tys. mieszkańców potrzebny byłby teatr na 331 miejsc, a spodziewana liczba widzów wyniosłaby 19,9 tys. Na statystyczne miejsce przypadłoby zaledwie 60 widzów, na przedstawienie —142, a na statystycznego mieszkańca 0,169 widzów. Możliwej do zaakceptowania intensywności korzystania z tej instytucji przez mieszkańców towarzyszyłyby zatem bardzo niskie wskaźniki wykorzystania bazy. Ponieważ w przedziale 267,1 — 305,7 tys. mieszkańców nie było w 1983 r. ani jednego miasta, możliwe są do przyjęcia trzy dolne granice: 305,7, 351,7, 386,7 tys. mieszkańców. Po zaokrągleniu tych liczb, granice te przebiegają na poziomie 300, 350 i 400 tys. mieszkań­ców.

Witaj na moim blogu! Serwis poświęcony jest w całości tematyce wiedzy i edukacji. Znajdziesz tutaj wiele według mnie ciekawych artykułów. Jeśli podobają Ci się artykuły jakie tutaj publikuje to zapraszam do komentowania lub subskrybowania mnie na fb!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)